All aboard
Tuesday, September 30, 2003
  Soms gebeurt er gewoon niks. Steeds vaker eigenlijk. Wat eerst nieuw is wordt dan oud. En soms kom je ook gewoon een bekende tegen. (Dan let je niet meer op de omgeving)
Maar niet te hard geklaagd, wie weet is het wel beter en je weet nooit wat er vandaag weer gebeurt. 
Friday, September 26, 2003
  De 2 Nederlandse dames boden de Italiaans uitziende Amerikanen uit Florida lekkere mintdropjes aan. Eigenlijk moesten ze afvallen, hadden de dames even daarvoor nog tegen elkaar gebabbeld. Rokken die net gekocht waren en nu al niet meer pasten, of die mooier pasten als er wat af zou zijn. Maar dat was vergeten want nu was er drop! Ik kreeg helaas geen drop aangeboden. Let wel, ik zat op dezelfde bankTerwijl ik ernaast zat.. Het meisje met de mooie gouden cellokoffer was er ook weer. En toen waren er ook nog 2 jongetjes. Ze hadden eerst op de grond een spelletje zitten spelen, maar nu was er plek. "Meneer wilt u ergens anders zitten, we hebben een tafel nodig.." Ze speelde een soort "raad de Magic card", in vloeiend Engels, afgewisseld met Nederlands en Frans babbelend.
Wereldtrein! 
Thursday, September 25, 2003
  Flits..
De hond lag langs de kant van de snelweg. 2 mensen hielden zijn kop omhoog. Zou hij nog leven? Het leek of ze hem troosten. 2 motoragenten parkeerden op de vluchtstrook. Verderop stond ook nog een auto stil. Zou de hond uit het raam van die auto gesprongen zijn?
Flits..
De vrouw zat in kleermakerszit langs de kant van het groezelige water. Het gras om haar heen was lang. Ze had een witte plastic zak naast zich liggen. Rust en stilte had ze nodig vandaag. 
Wednesday, September 24, 2003
  Ik zag een meisje dat op Annika uit Pippi Langkous leek. Het klopte helemaal toen ze een zeurderig pruillipje trok en over haar stage begon te klagen.. 
Tuesday, September 23, 2003
  "Kan ik hier zitten?" Een paar stoelen achter mij vroeg een meisje dit aan iemand die ik niet kon zien. De trein was stampvol. De ander op de stoel had er kennelijk niet zo'n trek in.. "Ja ik weet dat er daar nog plaatsen zijn maar ik rijd graag vooruit" Vooruit dan maar.. "Ja ik weet het, het is heel stom, ik weet niet hoe het komt. Misschien omdat je dan ergens heen gaat." Bullshit dacht ik. Je wordt gewoon misselijk natuurlijk als je achteruit rijdt. De trein ging op weg. Misschien was het verbeelding maar het leek er net op alsof het meisje steeds misselijker ging kijken. Ze deed haar ogen dicht. Sliep. Zat weer rechtop. Ze leek op Justine Henin. Ze moet vast naar Belgique dacht ik. Toen ik een uur later op het station thuis liep zag ik 'r. Vrolijk lachend aan de mobiele telefoon. 
Monday, September 22, 2003
  "Gaat het?" De zeer bejaarde vrouw wreef met een pijnlijk gezicht over haar handen. Een blond meisje keek bezorgd naar haar. Ik liep door en de bejaarde vrouw liep ook. Plotseling viel ze om. Weer om bedacht ik me. Iemand riep "daar gaat ze weer!" Iemand hurkte bij de vrouw neer.. "Mevrouw er zit een drempeltje daar." Ik liep maar snel door. De trein in.  
Wednesday, September 17, 2003
  Een vriendelijke kijkende neger kwam vlak voordat de trein in Amsterdam aan kwam naast mijn stoel staan..
"Spreek je Nederlands"
"Hmm"
"Heb je 50 cent voor de bus voor me?"
"Misschien wel.., Ik zal eens kijken.."
"Ja maar de bus is eigenlijk 1,80, maar dat durfde ik niet te vragen"
"Hmm.." "Hier heb je 50 cent"
"Ja maar de bus is 1,80"
"Vraag maar aan iemand anders"
Hij loopt door en krijgt van een vrouw een halve strippenkaart! Ik bedenk dat ik mijn 50 cent nu wel terug kan eisen. Ik sta op. Maar de jongen is plotselingverdwenen.
Lap. 
Monday, September 15, 2003
  Een niet zo oude man stond al een tijdje tegen mijn stoel in de trein geleund. Hij stonk naar rook. Even daarvoor was hij van zijn plaats opgestaan wat heen en weer gelopen en toen bij mij komen staan. Vreemd want overal in de trein waren naast mensen, net als bij mij, nog plaatsen vrij. Na een tijdje boog hij zijn hoofd en keek naar de buttons op mijn rugzak. "Ja ik kijk even wat erop staat.." "Spinvis en Caesar" zeg ik.. "In mijn tijd waren er van die Doe Maar buttons' zegt de man. "Ja ze zijn weer helemaal terug".. "Prachtig is dat, tijdloos" zegt hij. Dan komt de conducteur langs. "U bent wel heen en weer aan het lopen he"? "Ja, deze meneer gaat er zo uit en dan ga ik op zijn plek zitten". Inderdaad, daar is Hertogenbosch. "Zo" zeg ik. "Ajuus" zegt de man en gaat zitten. 
Saturday, September 13, 2003
  "Remember the good old times when you could go on the internet and grab everything with 2mb speed." De Franse zakenvrouw naast me had even daarvoor als een kerel een hamburger naar binnen zitten proppen, maar nu was ze druk aan het onderhandelen over "an exclusive and very special offer". (Met Frans accent natuurlijk) Ze had haar handtasje tevoorschijn gehaald waaruit een mobieltje met een snoer kwam. Af en toe moest ze papieren uit het handtasje pakken en haar nerveus zoekende handen kriebelde tegen mijn been. Ik mopperde in mezelf een beetje, waarom reist zo iemand niet eerste klas. "You don't have the fax.. OH MY GOD" Stress, meer stress en af en toe een slokje Burger King Cola.. 
Thursday, September 11, 2003
  De oude man was al eerder naar voren geschuifeld.. Daarbij moeizaam steunend op de stoelen van de trein. Maar nu kwam hij alweer mijn richting op met een grote bos bloemen. De trein stopte in Duivendrecht. De man schuifelde naar buiten.. Hij keek in het rond en zocht. Hij leunde tegen een hekje. Hij keek op en liep ineens in een aardig staptempo weg. De trein zette zich weer in beweging en hij verdween uit beeld. 
Wednesday, September 10, 2003
  De neger verontschuldigde zich keer op keer tegen de mensen die op een van de stoelen in de buurt wilde gaan zitten. "Sorry de tas was te groot voor het rek hierboven". Hij had maar een halve poging gewaagd. Daarna was hij snel gaan zitten, had zijn Nike pet opgezet en haalde een grote zak tijgernootjes te voorschijn. Die wilde ik ook wel. Hij begon ze gulzig naar binnen te werken. Hij deed dat door eerst zijn hand te vullen en vervolgens ze met een sierlijke zwaai alle nootjes tegelijk in zijn mond te gooien. Ik wachtte tot hij zou zeggen, "wil jij er ook een paar", maar dat bleef uit. Het meisje naast me begon afwisselend kauwgom te kauwen en daarna weer een sigaret te roken. Ik vroeg me af hoe ik toch altijd in de rookcoupĆ© terecht kon komen.. Nadat ik overgestapt was zat er er een meisje in de coupĆ© die ik ook op het perron in Amsterdam had zien staan. Ze was klein en droeg schoenen met hakken. Ik dacht een tijdje na over de wiskundige kanten aan het winnen van lengte met hakken en hoe het lopen erop eigenlijk zou moeten voelen. Er ging een jongen tegenover me zitten. 2 seconden later bood hij me ineens een kauwgompje aan.. Kauwgom.. Nee.. TIJGERNOOTJES!!.. Die had hij niet. Helaas. 
Tuesday, September 09, 2003
  Er kwam een meisje de trein in. Ze had een grote gouden koffer met daarin een cello of een ander interessant instrument bij zich. Met haar ene hand sleepte ze de koffer voorzichtig het gangpad door. Dat ging moeizaam want in de andere had ze twee grote bossen bloemen. Ze zakte neer op haar stoel en lachte. Af en keek ze naar wat papieren die ze tevoorschijn had gehaald en lachte weer. Met haar mond half open keek ze gelukkig rond. Van Den Haag tot Dordrecht.
Ze was vast geslaagd.
 
een blog over 1260 km per week in de trein.

ARCHIVES
09/01/2003 - 10/01/2003 / 10/01/2003 - 11/01/2003 /


Powered by Blogger